روز هشتم ذیحجه سال ۶۰ هجری قمری، زمانی که امام حسین (ع) و همراهان آن حضرت قصد ترک مکه و عزیمت به کربلا را داشتند، حضرت ابوالفضل العباس(ع) خطبه‌ای بر بام کعبه در ستایش سیدالشهدا(ع) ایراد فرمود.


بسم الله الرحمن الرحیم 

ای ناسپاسان گناهکار آیا راه بیت را بر امام نیکوکاران می‌بندید؟ چه کسی سزاوارتر به این بیت است از دیگر موجودات؟ و چه کسی نزدیک‌ترین به این خانه است؟ و اگر حکمت‌های خداوند بلندمرتبه نبود و اسرار بالا و امتحانات موجودات نبود، همانا بیت به سوی ایشان [‌امام حسین (ع)] پرواز می‌کرد؛ قبل از اینکه مردم حجر را لمس کنند، حجر دستانش [‌امام حسین (ع)] را استلام می‌کند و اگر خواست مولای من خواست خداوند رحمان نبود هر آینه بر سر شما مانند بازِ شکاری که بر گنجشکان فرود می‌آید، نازل می شدم.

آیا قومی را که مرگ را در کودکی به بازی می‌گرفتند می‌ترسانید، در حالی‌که الان در مردانگی قرار دارند. همه جانم فدای آقا و مولای همه موجودات که برتر از حیوانات [هستند].

هیهات! بنگرید سزاوار است از چه کسی پیروی کنید، به کسی که شراب می‌نوشد [مراد یزید ملعون است] یا کسی که صاحب حوض و کوثر است؛ کسی که در خانه وحی و قرآن است [مراد امام حسین(ع) است] یا کسی که در بیتش اسباب لهو و نجاست است [مراد یزید ملعون است]؛ یا کسی که در خانه‌اش نزول آیات [نشانه‌ها] و [آیه] تطهیر است.

شما در غلطی واقع شدید که قریش واقع شدند. چرا که اراده قتل پیامبر (ص) را کردند و شما اراده قتل پسر دختر پیامبرتان را و [این حیله] برای ایشان تا وقتی امیرالمؤمنین(ع) زنده بود ممکن نشد. پس چگونه ممکن است کشتن ابا‌عبدالله‌الحسین(ع) تا وقتی که من زنده‌ام؟

بیایید تا به راهش [راه کشتن امام حسین(ع)] آگاهتان کنم؛ پس مبادرت به کشتن من کنید و گردنم را بزنید تا به مقصودتان برسید. خدا شما را به مقصودتان نرساند و عمرتان و فرزندانتان را کوتاه کند و لعنت خدا بر شما و پدرانتان [که قصد کشتن پیامبر (ص)را داشتند‌] باد.

منبع:
کتاب مناقب ساده الکرام، تألیف سید‌عین العارفین هندی؛ اين كتاب در کتابخانه علامه میر حامد حسین موسوس نیشابوری کشمیری به‌دست آمده و در قالب کتابی با عنوان «خطیب کعبه» از‌سوی علی اصغر یونسیان تألیف شده است‌.